[Verse 1: Miklak] W krzyżowym ogniu spojrzeń Sorry, odrzucam ten krzyż, bo Z wiarą od dłuższego czasu nie mam wspólnego już nic Sam w ciemnym pokoju kreślę te wersy Dosłownie je kreślę, bo ogarnia mnie już przesyt Miałem dwie zwrotki i piszę od nowa i tak w kółko Od paru miesięcy nie potrafię już uporządkować Myśli, życia i kwestii pieniędzy Pierdolę gadanie, że będzie dobrze, masz moje wsparcie Spraw, żeby przestało boleć, zamiast podcinać skrzydła mi już na starcie Z poziomu dna, bo sam przegrałem tu starcie, ze swoim ja Jakbym wpisał poczucie winy, w swoje DNA Każdy, kto mnie znał, teraz zdziwiony, gdzie twoje zmarszczki Od ciągłego uśmiechu, który nigdy nie znikał z twojej twarzy Powinienem chyba poszukać pracy w fachu płaczki Bo zbyt często moje poliki zdobiły słone szlaczki Umysł płata figle, choć przestałem latać na urwanym Miałem się wziąć za siebie, biorę antydepresanty [Chorus: Monika Kędzierska] I tylko dym Z papierosa unosi się W siną dal A ja po prostu leżę i nie mam siły wstać I tylko myśli płyną Płyną w siną dal [Verse 2: Miklak] Czuję presję w tłumie, źle się czuję wśród ludzi, trzymam ich na dystans A kiedy siedzę sam, szukam tylko towarzystwa Gdzie tu sens, gdzie logika Dawno się zgubiłem w tym i na co mi ta retoryka Skoro nie potrafię powiedzieć, co we mnie tkwi Gdyby nie moja dziewczyna, to chyba skończyłbym pod mostem Bo tylko dzięki niej potrafię jeszcze czuć euforię I nazywać emocje, choć wszystko co we mnie siedzi jest złe Przynajmniej według mnie Czuję się jak każdy nigdy Gubię słowa i ich znaczenie A ten czarno biały świat jest dla mnie tu jak więzienie Miałem się wziąć w garść, a nie przelewać to na kartki Lecz jest już zajęta, przez antydepresanty [Chorus: Miklak, Monika Kędzierska] Tu każde spojrzenie jest wrogiem Lub z ukrycia sobie drwi A ten tekst to dla mnie spowiedź, z nadzieją na lepsze dni I chciałbym widzieć coś więcej, niż tylko kolor szary I chciałbym widzieć coś więcej, niż tylko swoje wady [Chorus: Monika Kędzierska] I tylko dym Z papierosa unosi się W siną dal A ja po prostu leżę i nie mam siły wstać I tylko myśli płyną Płyną w siną dal